توبه

اسرار د طورو

د لفظ توبه معنى د دارالعلوم ديو بند سابق مهتمم او استاذ مولانا وحيد الزمان صاحب په ( القاموس الوحيد ) کښې د ګناه نه پستنه کېدل ليکى او د توبې توفيق ورکونکى دپاره (  تواب  ) لفظ راوړى بنده له د توبې توفيق الله تعالى ورکوى علامه صديق حسن خان صاحب په  السراج الوهاب  - ج 11 ص- کښې ليکى ما وې د توبې اصل په لغت کښې جار وتل دى 

مونږ مسلمانان په ژوند کښې په انفرادى طور هم ګناهونه او غلطۍ کوو او په اجتماعى توګه هم سياسى لوبغاړى اولس د خپلو مقاسدو دپاره راپاره وى او کار ترې اخلى کله کله دا ليډارن د مبالغې ژبه استعمال کړى کله کله عوامو ته شنۀ باغونه وښئى ووټ ترېنه په چل ول واخلى او د باچاهۍ قلا ته ننوځى بيا لګيا وى حکومت کوى قام د هغۀ په وعدو شخوند وهى ډېر ملګرى پوهيږى چې دا ليډر يا حاکم چل ول کوى خو د پارټۍ او ليډر مرسته ورته پښتو ښکارى نو عمدًا ارتکاب د غلطۍ وکړى دا اجتماعى ګناه قامونه او ملکونه نقصانى کړى دا قسم نقصان زمونږ د عمل منطقى نتيجه وى فطرت سزا ورکوى څوک چې زهر وخورى نو تکليف به ورته رسى کله خو سړے د ډزه مړ شى او کله بېخى وربړېږى خراب تراب شى خوار شى
الله پاک رحمان رحيم دے نو هغه چې مونږ ته د توبې په ذريعه د ګناهونو غلطو او نافرمانو معافى کوى لکه په قران کريم کښې د سورة التحريم په آيت 8 کښې مومنانو ته وائى د ايمان خاوندانو تاسو الله ته په اخلاص توبه وکړئ نزدې ده چې رب ستاسو ګناه لر کړى او تاسو په داسې باغونو کښې داخل کړى چې د هغې د لاندې نهرونه روان وى. د قران کريم په 28 پاره کښې دا آيت د الله تعالى د رحمتونو او نعمتونو لوئے شان ښئى د ګناه اثر هم زائېل کړى او نعمتونه هم ورکړى خو توبه په اخلاص او په صداقت غواړئ_ قران کښې ( توبةً نصوحا ) ترکيب راغلے دے په خپلو غلطو مخلصانه ستومانى بايد وکړې شى او بيا د غلطۍ تکرار او اصرار و نۀ شى . د حضرت ابوهريره رضى الله عنه نه بخارى شريف روايت کوى چې رسول الله صلى الله علېه واله وسلم فرمائېل _( زما په الله سوګند وى چې زۀ لازماً د ورځې د اويا کرتو نه زيات ځله بخښنه غواړم او هغۀ ته توبه کؤم -- بخارى ج 2_کتاب الدعوة باب الاسغفار ص 933

په مسلم کښې د ابن عمر په روايت د رسول الله صلى الله عليه واله وسلم حديث شريف کښې دى_  زۀ الله ته په ورځ کښې سل واره توبه کوم حال دا دے چې نبى علېه السلام معصوم وۀ_ او د عذاب نه مامون وۀ خو د عبديت د اظهار او اعتراف په توګه ئې د الله نه بخښنه غوښتله او الله ته توبه کوله نو مونږ خو توبې او استغفار ته زيات حاجت لرو په مسلم شريف کښې د حضرت حارث بن سويد په ذريعه د حضرت عبدالله نه د رسول الله صلى الله عليه واله وسلم يو حديث شريف نه ثابېتيږى چې الله تعالى د خپل يو مومن بنده په توبه د هغه سړى نه هم زيات خوشاليږى (اے راضى کيږى) دچا نه چې په يوه هلاکت خېزه صحرا کښې سورلى سره د اوبو خوړو او سامان ورکه شى بې سوده تلاشى او تنده ئې مرګ ته سېلمه کړى او ناساپه دغه ورکه سورلى سره خوراک څښاک او سامان په خپل ځائې بيا ومومى د حديث شريف دا مفهوم مونږ ته د الله تعالى د رقانيت شان ښئى چې هغه د يو ګناه ګار بنده په توبه خوشاليږى

راځئ چې مونږ او تاسو او زمونږ دا حاکمان ، ليډارن او مشران دا عالمان، پيران او طالبان دا پوهان، اديبان او شاعران د خپل ماضى په کړو ګناهونو او غلطو ستومانه شو په نصوحا توبه وکړو او د ملک سياسى پاليسى سمه کړو دروغ، بهتان، فساد، قتلونه، شوکې ډاکې، خرو برد، رشوت خورى پريږدو د انسان خدمت د الله د رضا دپاره کول وظيفه کړو نو هم به مو حال ښۀ شى او هم راتلونکے ژوند دا اجتماعى توبه زمونږ د ستونزو حل دے